کبوتر و ذکر

...............

مادرم از روز نخست .

گفت : فرزندم .

تو بدان این اذکار .

 غافل نشوی تو از آن .

گر به خوردن مشغولی تو .

یا که غرق بازی ایی تو .

ذکر حق را .

در سر خود پرور تو .

نیک گوش کن تو .

گر که تو غافل شوی از ذکرت .

می خورد تیر به قلبت راحت .

مدتی ذکر بگفتم . جستم

دنیا که مرا اغوا کرد .

ذکر را به فراموشی بستم .

در هوا بودم و شادان پی بدمستی .

ناگهان تیر عدو برجستی .

بر پر وبال خودم  بنشستی .

گشت دور سرم بی حالی .

رفت سوی زمین بی جانی .

مادرم در اوهام .

آمد به سراغم با اذکار .

گفت : با قلب و دلت ذکر بگو فرزندم .

من به قانون خدا دلبندم .

ذکر آمد به لبم چون شعری مست .

تیر خصم انا ز تنم بیرون جست .

اری هرکس بر خدا عاشق شد .

روزگارش نیک و حالش بهتر شد . 

................................