روح دریا

...........

اری ما مقید به زمان نبودیم .

گویی جلوی جلوه گری زمان را بسته بودند .

پس با این توصیف معلوم نبود ما چه زمانی

را سپری کردیم .

روح دریا ؟

چیه فرزند انسان .

اگه در حالت طبیعی فرض کنیم .

که هستیم . چقدر زمان گذشته ؟

روح دریا خنده ای کرد و گفت :

شش ماه در حالت عادی .

این حرف و که شنیدم نزدیک بود .

از روی موج سرنگون شوم .

شش ماه عادی برابر با ساعتی خاص .

چه زیبا خداوند بر جهان هستی احاطه دارد .

دستم را بار دیگر سوی او دراز کردم .

ای مهربان تنها گذاشته .

و ای خالق کل مخلوقات .

دستم بگیر که بی تو .

راه به جایی نخواهم برد .

طوفانی در شرف وقوع بود .

روح دریا چه چیز در حال اتفاق است .

فرزند انسان طوفانی سهمگین .

که بزودی قسمتی از کشور زاپن را در کام خود خواهد کشید .

چرا ؟

فقط اوست که عالم است نه من !

ولی تو راحت باش طوفان به ما آسیبی نمی رساند .

موج های سهمگینی می دیدم که .

تنوره کشان به سمت ساحل می رفتند .

آن ها ماموریتی داشتند .

که می بایست انجام دهند .

یاد این شعر افتادم .

ما به دریا حکم طوفان می دهیم .

ما به موج و بحر فرمان می دهیم .

قطره ای کز جویباری می رود .

از پی انجام کاری می رود .

. طوفان لحظه به لحظه شدیدتر می شد .

و با چشمانم نظاره گر بودم .

که لنج و قایق هایی به قعر اقیانوس فرو رفتند .

و اثری از آنان دیده نشد .

سبحان الله

سبحان الله

دل توی دلم نبود .

می خواستم هر چه زودتر تمام شود این سفر .

سفری که شناخت خداوند را برایم به ارمغان داشت .

از طوفان گذشتیم .

و لحظه ای بعد روح دریا مرا خطاب قرار داد .

فرزند انسان رسیدیم .

به شگفتی دریا .

این است مثلث شگفت انگیز برمودا .

خوب دقت کردم .

و دیدم این سه گوشه شگفت انگیز را .

به نظر می آمد رنگ آب در این منطقه با جاهای دیگر فرق دارد .

و حالتی خاص بر آن حاکم است .

روح دریا ؟

بله .

آیا می توانیم وارد شویم ؟

خیر ای انسان کم ظرفیت .

اشک از گونه ام جاری شد .

و به دریا پیوست .

ناگهان روح دریا وحشت زده گفت :

چه کردی ای انسان .

کاری نکردم .

الان دستور رسید .

تا ترا شاهد عجایب این مثلث کنم .

چگونه روح دریا ؟

اندکی تامل کن .

موجی بلند در برابر من قرار گرفت .

روح دریا صدا زد حسین بنگر از میان موج به مثلث .

وحشت سراسر وجودم را گرفت .

با چشمان می دیدم .

کشتی ها و هواپیماهایی که به درون مثلث فرو می روند .

نه یکی نه دوتا شاید صدها مورد .

گفتم : روح دریا بس است قلبم ایستاد .

با اشارتی که به موج کرد .

تمام آنچه که دیدم ناپدید شد .

گویی که اصلا اتفاقی نیفتاده است .

ضعف شدیدی بر من حاکم شد .

و لحظه ای بعد بیهوش شدم .

وقتی که حالم بهتر شد .

نزدیکی ساحل بودم .

روح دریا مرا به ساحل رساند .

و نکته ای گفت :

فرزند انسان بعضی از شماها .

از کشتی سوار شدن و هواپیما وحشت دارید .

ولی بدانید کسی که محافظ شماست .

می تواند خشکی را نیز برایتان نا امن کند .

پس من یتوکل و الی االله و هوحسبه .

هر کس بر خداوند توکل کند .

خداوند اورا کفایت می کند .

اشک جاری چشمان را گرفتم .

و نگاهی به دریا افکندم .

روح دریا رفته بود .

و دریا آرام موج هایش را به ساحل می فرستاد .

و افکار تیره مرا شستشو می داد .

.........................................

دوستان این حکایت من نیز به پایان رسید .امید وارم برداشت شما از این

حکایت آنچه باشد که درون جملات این حکایت خفته است .

دوستدار شما : حسین حامی